ساعت ۹ صبح است و سیلیندریان روتاباگا در یکی از بارهای معروف، میکروفون خوانندگی را به دست میگیرد. این نوازنده و خواننده با نام کمی خندهدار و موهای تابدار قرمزش تاپی سفید و دامنی چیندار به تن کرده و در حالی که گیتار مخصوصش را به دست دارد، با نگاهی خیره به تماشاچیان مینگرد.
طرفدارانش به سرعت شروع به رقصیدن میکنند: بعضی بر کاشیهای کف بار بریک دنس میرقصند، بعضی نیز به روش رقاصهای دهه هفتاد فقط خودشان را تکان میدهند. مردی با موهای بلند افریقایی و عینک سه بعدی انگار درون دریایی نامرئی شنا میکند.
اما این صحنههای عجیب اصلا حواس سیلیندریان را پرت نمیکند. او حتی از وردود گروههای دیگر هوادارن، حتی مردی که یک گوسفند به همراه دارد، نیز متعجب نمیشود! به هر حال سیلیندریان زندگی در دنیای آنلاین “زندگی دوم” (Second Life) را پذیرفته است، در این دنیا هر چیزی ممکن است… (برای دیدن ویدئو کمی پایینتر بروید!)
با رو به افول رفتن تدریجی صنعت ضبط موسیقی و تأثیر مخرب رکود اقتصادی بر همه زمینههای هنری، بعضی از موسیقیدانان، هنرمندان و طراحان مد برای فروش سی دیها یا نقاشیهایشان، یا برای دریافت انعام، و یا برای پیدا کردن طرفداران بین المللی به یکی از پیشتازان دنیای مجازی، یعنی “زندگی دوم” روی آوردهاند.
قلمرو “زندگی دوم” کاربران اینترنت را قادر میسازد به طور رایگان برای خود شخصیتی گرافیکی (Avatar) بسازند. این شخصیتها در دنیایی سه بعدی و هوس انگیز، که چندان هم بیشباهت به دنیای خودمان نیست، با هم زندگی میکنند. ساکنان جهان “زندگی دوم” دارای بنگاههای مسکن دیجیتال هستند، به شغلهای مجازی مشغولند و حتی به کنسرتها و نمایشگاههای مجازی میروند. مهمتر از همه آنکه آنها پول هم خرج میکند!
پول رایج در “زندگی دوم” دلار لیندن یا $L است و مردم برای خرید بلیط کنسرتها، انعام دادن به خوانندگان و نوازندگان، و حتی خرید لباس و رفتن به آرایشگاه از آن استفاده میکنند. دلار لیندن به اغلب پولهای رایج دنیا قابل تبدیل است. بنا به ادعای سایت “زندگی دوم” هر دلار امریکا تقریبا معادل ۲۶۰ دلار لیندن است.
بیشتر دنیای “زندگی دوم” در یک دستگاه مختصات طراحی شده است. شخصیتهای گرافیکی میتوانند در راستای محور x، y، یا z برای تله پورت (teleport) به یک مکان استفاده کنند. امکان پرواز یا راه رفتن بین مناطق مختلف نیز وجود دارد.
از زمان تأسیس این وب سایت در سال ۱۹۹۹، توسط شرکتی به نام Linden Lab در کالیفرنیا، تا کنون بیش از یک میلیون نفر در آن عضو شدهاند. هر چه زندگی در جهان واقعی سختتر میشود هنرمندان بیشتری برای امرار معاش به “زندگی دوم” پناه میبرند. در واقع در “زندگی دوم” خوانندگان حرفهای مختلفی از همه ژانرها میتوان یافت، خوانندگانی که شاید تا به حال در زندگی حقیقیشان هیچ کنسرتی نداده باشند. در “زندگی دوم” حدود ۶۰۰ نمایشگاه آثار هنری نیز وجود دارد.
اگرچه بسیاری از شخصیتهای گرافیکی هیچ شباهتی به صاحبانشان ندارند، سیلیندریان تا حدودی به گریس بوفورد ۳۷ ساله، یعنی سیلیندریان در جهان واقعی، شبیه است (تفاوت اساسی آن است که گریس عینک میزند اما سیلیندریان نه و البته سیلیندریان بسیار جوانتر به نظر میرسد!). در واقع این گریس بوفورد است که روزها از دفتر خانگی کوچک و در هم و برهمش با نام سیلیندریان در “زندگی دوم” کنسرت میدهد و از این طریق سالیانه ۱۰۰۰۰ دلار برای گذران زندگی خود و دو فرزندش به دست میآورد.
گریس، یا به عبارت دیگر سیلیندریان، در حالی که برای طرفدارانش در “زندگی دوم” کنسرت میدهد.
آنچه گریس در مورد “زندگی دوم” بسیار دوست دارد آن است که خود را یک هنرمند کاملا حرفهای احساس میکند و سایر شخصیتها را میبیند که در حین آواز خواندنش متن ترانهها را تایپ میکنند: درست مثل زمانی که حاضران در کنسرت یک خواننده معروف ترانهها را با وی تکرار میکنند.
به هر حال از آنجا که زندگی دوم از کیفیت گرافیکی بالایی برخوردار است نیازمندیهای خاص خود را نیز دارد که عبارتند از:
۱- اینترنت پرسرعت (فکر اتصال با Dial up را کاملا از ذهنتان پاک کنید!)
۲- ویندوز XP یا ویستا
۳- پردازنده پنتیوم ۳ با قدرت ۸۰۰ مگاهرتز یا بهتر
۴- حافظه ۵۱۲ مگابایت یا بیشتر
۵- رزولوشن تصویر ۱۰۲۴ در ۷۶۸
۶- کارت گرافیکی: NVIDIA GeForce 6600 یا بهتر، یا ATI Radeon 8500،یا ۹۲۵۰ یا بهتر، و یا Intel 945 chipset
نکته مهم دیگر آن که اگر مایلید از ایران به “زندگی دوم” متصل شوید، احتمالا مجبور به استفاده از پروکسی سرور خواهید بود.
در نهایت پس از ثبت نام در سایت باید برنامه مخصوص آن را دانلود و نصب کرده و سپس زندگی دوم خود را آغاز کنید!
